“Херојот на Советскиот сојуз, Василиј Зајцев, кој во Сталинград погребал повеќе од 300 фашисти”, се зборовите напишани на снајперот на Советскиот херој Зајцев, а денес може да се прочитаат во Волгоградскиот музеј “Сталинградска битка”.

Роден е на 23. март 1915. година во селото Јеленинскоје кај Урал. Василиј Зајцев пораснал во селско семејство во кое ловејќи со машките членови на семејството, со време се стекнал со вештини кои, како што подоцна се воспоставило, го обележале неговиот живот.

Од 1937. година служел војска во Тихоокеанската флота каде работел како писар во артилериското одделение, а почетокот на војната го дочекал на функцијата шеф на финансискиот дел на Тихоокеанската флота. По пет молби, во 1942. година конечно му било дозволено да оди на фронт и заедно со својата флота оди во Сталинград, каде е распореден во 1047. пешадиски полк на 284. пешадиска дивизија.

loading...

Пресвртница во неговиот живот, а според многумина и на самата Сталинградска битка, се случила во моментот кога 13. гардиска дивизија на генералот Александар Радимцев на 14. септември ја минувала реката Волга.

Во оваа дивизија се нашол и Зајцев, кој во таа борба елиминирал неколку противнички митралези. Придонесот во таа борба му овозможил да биде забележан од страна на еден политички комесар, кој поради покажаното му доделил снајперска пушка.

Меѓутоа, вистинската приказна за првиот Советски снајпер почнува дури кога Зајцев останува сам во урнатините на Сталинград. Во периодот од 10. ноември убил 33 непријателски војници и станал вистинска пропагандна бомба која дополнително го рушела моралот кај противничките војници. Во наредните 2 месеци убил околу 200 германски војници, а според некои проценки во текот на битката за Сталинград, убил околу 300 непријателски војници и офицери. Познато е дека во текот на војната барал скривница на разни локации, под урнатини, на високи локации, па дури и во водоводни цевки. По неколку убиства ја менувал локацијата, а интересно е дека ги земал плочките на своите жртви, за да го докаже погодокот.

Неговата тактика била да покрие големо подрачје со уште двајца војници, со снајпер и набљудувач. Оваа тактика уште се употребува. Неговите подвизи го кревале моралот на советските војници и тој се смета за одлучувачки фактор во поразот на Германците во Сталинград.

Неговиот придонес во војната не се огледува само преку бројот на непријателски жртви, туку и со своите јунаштво и храброст ги мотивирал и останатите снајперисти и придонел за зголемување на нивниот број. Лично мотивирал и подучувал бројни снајперисти, а основал и училиште за истите. Според некои податоци, неговите ученици елиминирале повеќе од 3.000 германски војници во Сталинград.

Зајцев учествувал во борбите се до јануари 1943. година, кога доживеал повреда на очите. Меѓутоа, професорот Филатов со успешна операција ги отстранил последиците од повредата така што Зајцев повторно се приклучил на својата единица. Крајот на војната го дочекал на реката Днестар како капетан.

Одликуван бил со најголемото воено признание на Црвената Армија “Орден за херој на Советскиот сојуз”, а добил и два ордени “Ленин” и два ордени “Црвено знаме” и многубројни одличја.

Умрел на 15. декември 1991. година на 76. години. Погребан е во Киев. Неговата првобитна желба да биде погребан во меморијалниот комплекс на Мамајев Курган во Волгоград била исполнета дури во 2006. година, кога му биле пренесени посмртните останки.

Мит или не ?

Според Ентони Бивор, авторот на книгата “Сталинград”, некои советски извори тврдат дека Германците, во текот на битката го довеле командантот од снајперско училиште, мајор Хајнц Торвалд во Сталинград, да го ликвидира Зајцев. По неколку дена потрага, Зајцев го забележал својот противник сокриен зад парче лим и го убил. Овој наводен двобој на двајцата славни снајперисти бил прикажан во холивудскиот филм “Enemy at the Gates”.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here